egekayacan|blog

Sigarayı bırakamadım… Çok da istemedim galiba! İşin zorluğunu bilen biri olarak kızımın emziği bırakmasına hayranlık duyuyorum.

Memetem diye bir organizasyon kurulmalı aslında (Amatem gibi), hem çocuğa hem de ailesine bırakma sürecinde destek sağlasın diye… Kriz gecelerini daha kolay atlatmak, “Ya tamam, bu gece verelim emziğini yarın baştan başlarız…” düşüncesinin akıllardan geçtiği anları kısaltmak için. “İçkim yok, sigaram yok… Bir emziğim var! Nedir yani?” diyen çocuğa verilebilecek cevaplar konusunda yardımcı olunmalı ebeveynlere…

Kızımız emziği bıraktı. Ağzından çıkardı ama aklından uzun süre çıkaramadı.“Canım hep patlamış mısır yemek istiyor…” dediğini hatırlıyorum kızımın uzunca bir süre… Neyse ki beyaz leblebiye dadanmadı. Zaten ruh gibi dolaşıyordu evde, üstüne beyaz dudaklar eklenince tam zombiş (minik zombi) olacaktı. Bu aralar özlem sona erdi.

Ben biraz özlüyorum ama… “Şimdi bir emzik olacaktı!” dediğim oluyor bazen. Yine de evden emzik almadan çıktığımızı fark ettiğimizde yaşanan paniği, düşüp mikroplara belenen emziğin yeniden ağza yerleştirildiğine şahit olduğumuzdaki gerilimi, ağzında emzik olan çocuğa köfte yedirme eziyetini geride bıraktığımızı düşününce mutlu oluyorum.

Anne babalara ve ağzında emziğiyle internette dolanırken bu sayfaya uğrayanlara birkaç tavsiyem var:

1. Kararlı olun… (Karar alırken “çok zorlanırsak vazgeçeriz” gibi bir maddeyi de eklerseniz, kararınızın arkasında durmanız kolaylaşır.)
2. Yavrunuzun da bir insan olduğunu unutmayın… (Kriz gecelerinde çıkaracağı bazı sesler kafanızı karıştırabilir. Uyanık olun.)
3. Emziğe biber falan sürmeyin… (Bu durumda çocuk emzikten değil, sizden tiksinir.)
4. Çocuğu sigaraya yönlendirmeyin… (Ufacık çocuk “İçine çekmeden içebilirsin.” demenizden bir şey anlamaz… Bir de minicik elleriyle külünü silkerken halıyı falan yakabilir.)

Ve en önemlisi…

5. Bilezikleri saklayın… (Bazı çocuklar emzik için annelerinin bileziklerini satıyorlarmış.)

İnisiyatif kullanan, iyi niyetlerinden hiç şüphe duymadığım, teyzelere de bir şey söylemem lazım… Sokakta gördüğünüz çocuğa “Aaa… O emzik hiç yakışmamış ama bu güzel prensese!” diyerek neyin mücadelesini veriyorsunuz?

“Hmmm… Daha önce hiç görmediğim, büyük ihtimalle bir daha da görmeyeceğim bu teyze beni çok etkiledi… Sabah akşam cork cork emdiğim bu pis şeyden kurtulma zamanım geldi babacığım! Şu andan itibaren kendi hür irademle emziği bırakıyor, emziksiz bir birey olarak toplumsal hayata karışma yolunda ilk adımı atıyorum… Arz ederim.”cümlesini duymayı beklemeyin.

Bu arada babası da “Yavrum içmesen o sigarayı…” yaklaşımınızdan etkilenmiyor…